چه کنیم؟

« چگونه به کمک دستگیر شدگان اصفهان بشتابیم »

حامد — Sun, 03 Jun 2007 15:56:19 +0000

خبر

اصفهان اصفهان اصفهان

اکنون برای ما تمام جهان است

شاید همه از خودمان بپرسیم برای دستگیر شدگان اصفهان چه کردیم و چه باید بکنیم ما که فعلا در آرامش و به دور از آن مصائب هستیم حداقل کاری که می توانیم انجام دهیم این است صدای مظلومیت آنان را به گوش همه برسانیم .

برای اینکار

همه با هم به وبلاگ

« چگونه به کمک دستگیر شدگان اصفهان بشتابیم »

لینک بدهیم

در وبلاگ هایمان

در پست های وبلاگ هایمان

آن را به دوستان همجنسگرا و دگر جنسگرای خود معرفی کنیم

با همت خود این وبلاگ را به کانونی برای کمک به دستگیر شدگان اصفهان تبدیل کنیم بااین کاربه آنهاکه ازگوشت وپوست خون ما هستند می گوییم :

شما تنها نیستید ما با شماییم تا آخرین دم .

اصفهان اکنون برای همجنسگرایان تمام جهان است

http://rightsforus.blogfa.com

***

قدم بعدی

حامد — Wed, 07 Mar 2007 01:39:32 +0000

“دوستان، سازمان دگرباشان جنسي ايراني از شما دعوت مي کند پيشنهادات و نظريات خود را برای تکميل پيش نويس آئين نامه به آدرس editor@irqo.net بفرستید. مجموع نظرات شما به تنظيم آئين نامه کمک بزرگي است و اين اطمينان را به دست مي دهد که نظريات دوستان داخل از قلم نيفتاده است.”

من هم نشریه چراغ و ایمیل فوق را دریافت کردم. پس از مطالعه نشریه و مطالب آن و دریافت این ایمیل فکر کردم که باید قدم بعدی شروع شود. پاسخ خانم نیاز سلیمی به نمایندگی از هیئت دبیران سازمان ایرکیو با وجود دوستانه بودنش نکات مهمی را در خود داشت که فکر می کنم خیلی از مسائل روشن شده است.

با وجود تمام حرف ها، برای ما مهم است که امروز سازمان چه می کند. اگر تصور کنیم تمام اتهامات وارد شده به سازمان و آرشام پارسی حقیقت داشته باشد، مانع از آن نمی شود که کنار کشید و حرف نزد. من پیشنهاد می کنم که کاری اصولی انجام دهیم. باید همه با هم قدم پیش گزاریم و خواسته هایمان را به سازمانی که ادعای کمک دارد ارسال کنیم.

دریافت ایمیل فوق حداقل این معنا را دارد که سازمان به مفهوم مشارکت اعتقاد دارد و خواستار آن است. حال این اعتقاد یا وجود داشته و یا تازه به وجود آمده است که اصلا در اصل موضوع تفاوتی ایجاد نمی کند. من شخصا لیستی از خواسته ها و نظرات خودم را تهیه خواهم کرد و به آدرس فوق می فرستم و در وبلاگ هم منتشر می کنم.

از همه شما دوستان می خواهم که اگر مایل بودند نظرات خود را در این وبلاگ بگذارند .

من هم امیدوارم که به هر حال سازمان مسئولیت خود را به خوبی انجام دهد.

حامد

شروع

حامد — Wed, 21 Feb 2007 11:14:46 +0000

دوستان خوب

اول از همه کمی معرفی خودم: (البته در حد امکان)

اسم من حامد است. 30 سال دارم و ساکن یکی از شهرهای مرکزی – شرقی ایرانم. چند سالی می شود که به گرایش جنسی ام پی بردم. شرایط بسیار سختی را پشت سر گذاشتم که فکر کنم فقط مربوط به من نبوده است و همه شما آن را چشیده اید. کارمند یکی از بانک ها هستم و از صبح تا عصر مشغول سر و کله زدن با آمار و اعداد. شاید به خاطر اینکه با آمار و اعداد خو گرفته ام و همیشه بعد از یک جمع، تفریق، ضرب و یا تقسیم همیشه یک علامت مساوی دیده ام و عدد بعد از آن مبنی کار قرار داده شده، نتیجه گیری و به جواب رسیدن برای من مهمترین قسمت هر مسئله ای است. همه ما در دوران تحصیل خود شنیده ایم که از ریاضیات می توان درس زندگی گرفت و این مثال من یکی از همان درس هاست.

مدتی است متاسفانه و یا خوشبختانه شاهد اتفاقات و حرف هایی هستیم. جامعه جنسی تحت فشار ما مشکلات بسیار زیادی داشته و دارد و این مسائل تنها باری است اضافه بر دوش و دردی اضافه در دل ما. مایلم به سهم خودم سر و سامانی به این حرف ها بدهم. نمی خوهم بی دلیل و تنها از روی احساسات طرفداری/محکوم کنم چون نه قاضی هستم نه عالم و نه مدعی.

وبلاگ های آرشین تیموریان و شاهرخ رئیسی و تمامی کامنت های آنها را خواندم و تصمیم گرفتم به جای اینکه فقط بنویسیم چه شد، چه گفت، چه کرد، چه بود، چه می گوید و … از “چه کنیم” بهره ببریم و بنویسیم، بیاندیشیم و عمل کنیم. چون نه زمان نوشتن و حرافی کردن داریم و نه حوصله خواندن آن را. پس کوتاه، مختصر و مفید.

نظرات شما دوستان بسیار مهم است چون ما همگی با هم می خواهیم این قائله را ختم دهیم اما به نفع خودمان، نه به نفع سازمان و یا شخص آرشام، شاهرخ، آرشین و … اولویت را بر خواسته های خودمان می گذاریم که یک جامعه ی بزرگتریم و نظرات گوناگون و راهکارهای مختلف داریم. (یاد آوری ضرب المثل دو سر بهتر از یک سر کار می کند)

بر خلاف وبلاگ شاهرخ که مطالب تایید و یا حذف می شود و همچنین وبلاگ آرشین که همگی کامنت ها باید دارای آدرس ایمیل باشند وگرنه حذف می شوند در این وبلاگ آزادی بیشتری وجود دارد. نه لزوما باید ایمیل خود را وارد کنید نه اینکه کامنت ها حذف می شود. دلیل این تصمیم من بسیار روشن است. شاید فردی مایل باشد که نظر خود را اعلام کند اما نه با اسم اصلی و یا حتی مستعار خود. شاید شرکت در این کار را لازم بداند اما مایل نباشد دیگران نظر او را بدانند. دقیقا همانند رای گیری که شاید شما مایل نباشید اطرافیانتان از رای ، نظر و دیدگاه شما مطلع شوند.

تنها برای رعایت چارچوب بحث و جلوگیری از توهین و افترا به افراد شرکت کننده خواهش می کنم در مقابل توهین و بی احترامی ها سکوت کنید تا شخص به زشتی کار خود پی ببرد چنانچه پاسخ دهید او نیز ادامه خواهد داد. (فکر کنم این حداقل کاری است که می توان کرد)

سوال مهم و جالب اینجاست که چرا من سایت ورد پرس را انتخاب کردم؟

اول وبلاگ را در بلاگفا ایجاد کردم و زمانی که این متن را نوشتم به این فکر افتادم که شاید یک فرد با اسامی مستعار متفاوت و یا حتی آدرس های ایمیل متفاوت اقدام به کامنت گذاری کند و تلاش در غالب کردن نظر خود داشته باشد. برای رفع این مشکل آدرس را به ورد پرس انتقال دادم چون می توان در این سایت به راحتی فهمید که نویسنده های کامنت اشخاص متفاوتی هستند و یا خیر. در این حالت عمده ی مشکلات حل خواهد شد و هر کس یک نظر خواهد داشت نه بیشتر.

لطفا من را از نظرات خود محروم نکنید و بیایید دست در دست هم دهیم و جامعه خود را سالم کنیم.

آدرس این وبلاگ را سعی میکنم در وبلاگ های دوستان و آشنایان بگذارم (شما نیز کمک کنید) و تا چندین روز فقط منتظر دریافت نظرات دوستان در ارتباط با این پیشنهاد/روش می باشیم و بعد از آن همه با هم شروع می کنیم.

به امید آزادی

حامد